با عرض سلام احتراما همانطور که در بند 41 استاندارد حسابداری ایران شماره 11 آمده است "مازاد تجدید ارزیابی منعکس شده در سرفصل حقوق صاحبان سرمایه، به استثنای مواردی که نحوه عمل حسابداری آن به موجب قانون مشخص شده است، باید در زمان برکناری یا واگذاری دارایی مربوط یا به موازات استفاده از آن توسط واحد تجاری، مستقیماً به حساب سود (زیان) انباشته منظور شود."و سایر بندها که از ان مستفاد می گردد استهلاک مازاد تجدید ارزیابی جزء بهای تمام شده دارائی نیست.کما این که در بند40 استاندارد مذکور هزینه دوره شناسائی شدن مازاد تجدید ارزیابی توضیح داده شده است "کاهش‌ مبلغ‌ دفتری‌ یک‌ دارایی‌ ثابت‌ مشهود درنتیجه‌ تجدید ارزیابی‌ آن‌ به‌عنوان‌ هزینه‌ شناسایی‌ می‌شود. هرگاه‌ کاهش‌ مزبور عکس‌ یک‌ افزایش‌ قبلی‌ ناشی از تجدید ارزیابی‌ باشد که‌ به‌ حساب‌ مازاد تجدید ارزیابی‌ منظور شده‌ است‌، دراین‌صورت، این‌ کاهش‌ باید تا میزان‌ مازاد تجدید ارزیابی‌ مربوط‌ به‌ همان‌ دارایی‌ به‌ بدهکار حساب‌ مازاد تجدید ارزیابی‌ منظور گردد و در صورت‌ سود و زیان‌ جامع‌ انعکاس‌ یابد و باقیمانده‌ به‌عنوان‌ هزینه‌ شناسایی‌ شود. "به علاوه استدلال فوق در بند 2 ماده 149 ق.م.م. آمده است "2 ـ مأخذ استهلاک‌، قيمت تمام شدة دارايي مي‌باشد."فلذا با این استدلالات عملا احتساب استهلاک مازاد تجدید ارزیابی به عنوان هزینه دوره یا بهای تمام شده کالای فروش رفته یا تولید شده محل اشکال جدی است.با این حال در ماده 4 آیین‌نامه اجرایی بند (۳۹) قانون بودجه سال ۱۳۹۱ کل کشور آمده است موضوع معافیت مالیاتی تجدید ارزیابی دارائیها"ماده۴ـ به منظور اصلاح مبنای محاسبه استهلاک دارایی‌های تجدید ارزیابی شده، هزینه استهلاک دارایی به نسبت مازاد ناشی از تجدید ارزیابی دارایی، به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی تلقی نخواهد شد." این دو مورد یعنی عدم پذیرش استهلاک مازاد تجدید ارزیابی طبق استانداردحسابداری مربوطه و قانون مالیاتهای مستقیم و از طرفی ماده 4 آئین نامه اجرائی بند 39 قانون بودجه 91 که به صراحت نگاه هزینه استهلاک به مازاد تجدید ارزیابی دارد چگونه قابل جمع است و یا اصولا مانعة الجمع است؟با تشکر از راهنمائی جنابعالی