1_ بررسی تسهیل تجارت و رفع اختلافات بعدی یکی از اقدامات استاندارد و یکسان کردن اسناد تجاری است و این اقدام عمدتاً توسط ECE انجام می شود. در فرم استاندارد پروفورم در خانه مربوط به شرایط تحویل (فوب، فوت، سیف، ...) که مشخص کننده تعهدات خریدار و فروشنده در خصوص محل تحویل و تقبل هزینه ها است، باید این اصطلاحات و نام محل قید گردد. مثلاً اگر برای صادرات کالا قیمت داده می شود، باید قید گردد که تا کجا هزینه ها به عهده فروشنده است فرضاً در FOB قید می گردد که این فی و قیمت پیشنهادی تمام هزینه ها تا بندر شهید رجایی.
2- در مورد به کارگیری این اصطلاحات باید به اینکوترمز مراجعه کنید که انواع ELIVERY TERMS در آنها قید گردید. FOB برای هواپیما نیز به کار می رود.
3- کالایی ممکن است دارای حجم زیادی باشد مثلاً 1000 تن شکر و اگر قرار باشد با کامیون حمل شود، برای هر پارتی یک بارنامه صادر می شود که مربوط به قسمتی از کالا است (پارت شینمپت).
4_ باید محلی در کشور مبداء باشد که معمولاً بنادر می باشند و هزینه ها تا تحویل روی عرشه کشتی را شامل می شود.
5- محل تحویل کالا به شرکت حمل که لزوماً دریکی از بنادر مبداء است.
6_ خیر T/T-V اصطلاح شناخته شده ای نیست ولی در حال حاضر به حواله تلگرافی که همان صرافی است اطلاق می باشد.
8_ چون برای ترانزیت باید تشریفاتی انجام تا به گمرک دیگری تحویل و در آنجا نیز تشریفات انجام شود، لذا بهتر است که مستقیماً در گمرکی که تخلیه می شود، ترخیص شود.
9- برای ترانزیت داخلی چنانچه در بارنامه مقصد نهایی گمرک دیگری قید شده باشد، معمولاً شرکت حامل این اقدام را انجام می دهد. همینطور می توان وکالت به ترخیص کار داد و یا شخصاً مراجعه نمود.
10- چنانچه شما (به عنوان خریدار) استاندارد خاصی را مد نظر داشته باشید باید استاندارد مقصد قید گردد.
11- هر دو از لحاظ قیمت یکی است.