1- مواردی وجود دارد که ممکن است در سیستم پیش بینی نشده باشد و علی القاعده باید گمرکات محل برای آن راه حل پیدا کنند، در مورد CIP معمولاً خریدار بیمه و کرایه را می داند، که می تواند بر اساس آن تفکیک لازم را صورت دهد. ضمناً چون بیمه حتماً باید ایرانی باشد، مبلغ آن نیز مشخص است، ضمن اینکه دفتر واردات بخشنامه کرده که در صورت نداشتن بیمه نامه، 5 در هزار ارزش محاسبه گردد. بنابراین به نظر اینجانب در مورد سؤال 1 صاحب کالا اطلاع لازم در مورد کرایه و بیمه را دارد، که می تواند بر اساس آنها اقدام کند، در هر حال با وارد نمودن بیمه بر اساس بخشنامه ارزش (5 در هزار) می توان عدد مربوطه را درج نمود.
2- چنانچه هزینه های مزبور مربوط به خدمات فنی پس از ورود کالا باشد، طبق بند الف تبصره 2 ماده 14 قانون امور گمرکی جزء ارزش گمرکی کالا محاسبه نمی گردد و برای آن حقوق و عوارض پرداخت نمی شود ولی اگر مربوط به خدمات درخارج از کشور باشد، جز ارزش فوب محاسبه می گردد.
3- چنانچه ارزش آن زیاد نباشد، معمولاً گمرکات با یک نرخ ثابت آن را می پذیرند. توضیح آنکه نحوه طبقه بندی قطعات (PARTS) و متعلقات تجهیزات (ACCESSORIES) ماشین آلات فصل 84، در یادداشت 2 قسمت 16 مشخص شده است ولی در موارد دارای ارزش کم در ردیف فرعی مربوط به قطعات همان دستگاه که با کد فرعی 90 می باشد طبقه بندی و ترخیص می شود.
4- در خصوص سؤال 4، دفتر ارزش گمرک ایران برای این مورد بخشنامه صادر نموده (بند 4 بخشنامه 156)، و بر اساس آن چنانچه کد نداشته باشد به جز چند قلم کالا مانع از ترخیص نیست، نهایت اینکه از طریق سامانه گمرک مربوطه یا دفتر ارزش گمرک ایران با ارائه فاکتور تقاضای ایجاد TSC می شود.