بارنامه برای یک محموله صادر می شود ولی مانیفیست یا فهرست کلی بار (CARGO MANIFEST)
لیست مجموع محموله هایی است که وسیله حمل قرار دارد. فرضاً ممکن است به وسیله یک کشتی، صد محموله متعلق به افراد مختلف حمل شود که برای هر یک جداگانه بارنامه (BILL OF LADING) صادر می شود و برای کل بار کشتی (صد محموله) یک مانیفست (MANIFEST) صادر می شود که خلاصه بارنامه ها یا کل بار کشتی مزبور است. پس بارنامه برای هر محموله است ولی مانیفست برای کل محمولات حمل شده در یک وسیله حمل. چنانچه کل بار کشتی یک جا متعلق به یک محموله باشد، مثلاً یک کشتی کلاً یک محموله گندم متعلق به یک فرد داشته باشد، بارنامه و مانیفست یکسان است.
برای اظهار کالای صادراتی به گمرک (حسب بند ب ماده 58 آئین نامه اجرایی قانون امور گمرکی) باید قبض انبار (که موقع تحویل کالا به گمرک صادر می گردد)، فاکتور، لیست عدلبندی، گواهی و مجوزها در صورت لزوم (مثلاً صدور برخی از کالاها مشمول مجوز استاندارد یا وزرات بهداشت است) به گمرک ارائه شود.
در خصوص اسنادی که خریدار لازم دارد (حسب الزامات کشور خریدار)، خود خریدار تعیین می شود و معمولاً علاوه بر اسناد فوق گواهی مبداء (صادره اتاق) و یا گواهی بازرسی است.
دو اصطلاح CPT و CFR مربوط به شرایط تحویل (مندرج در اینکوترمز) است. هر دو اصطلاح مزبور یک معنی می دهد و منظور قیمت کالا به اضافه کرایه تا مرز است. منتها مرزهای آبی CFR به کار می رود ولی حمل به وسیله کامیون CPT است.
برای اطلاع بیشتر باید به اینکوترمز مراجعه نمائید. در مورد بهترین قرارداد حمل باید گفت که بهترین یا بدترین وجود ندارد. بستگی به توافق طرفین دارد. مثلاً اگر شما از خارج قیمت یک کالا به اضافه کرایه CFR تا چابهار بخواهید، فروشنده خارجی می داند که برای دادن قیمت چه هزینه هایی متوجه اوست (یعنی تهیه کالا به اضافه کرایه تا چابهار) بنابراین قیمت که می دهد این موارد را لحاظ می کند. چنانچه بخواهید کمترین ریسک (در فروش یا صادرات) داشته باشید، باید قیمت کالا در محل انبار خود (EXW) را بدهید.
این اصطلاحات بین المللی است و توسط اتاق بازرگانی بین المللی(ICC) تدوین گردیده است.